আহত পশু-পক্ষীৰ বাবে ৩০ বছৰ ধৰি নিঃস্বাৰ্থ সেৱা আগবঢ়াই অহা অসমৰ ভাৰত বৰা!
অসমৰ ডিব্ৰুগড় জিলাৰ মৰাণৰ গাঁৱৰ এজন সাধাৰণ মানুহে বিগত ৩৩ বছৰে এক অসাধাৰণ দায়িত্ব পালন কৰি আহিছে। তেওঁৰ নাম ভাৰত বৰা। কোনো চৰকাৰী পদবী বা বৃহৎ সংস্থাৰ সহায় নোহোৱাকৈ তেওঁ নিজৰ ঘৰখনকেই আহত বনজীৱ আৰু চৰাই-চিৰিকটিৰ বাবে এক অনানুষ্ঠানিক উদ্ধাৰ আৰু চিকিৎসা কেন্দ্ৰলৈ ৰূপান্তৰিত কৰিছে।
ভাৰত বৰাৰ বাবে বন্যপ্ৰাণী উদ্ধাৰ কেৱল এটা কাম নহয়, ই তেওঁৰ জীৱনৰ এক অবিচ্ছেদ্য অংশ। দীৰ্ঘদিন ধৰি তেওঁ অসংখ্য আহত জীৱ-জন্তুক নতুন জীৱন দান কৰি আহিছে। তেওঁৰ এই নিঃস্বাৰ্থ সেৱাই কেৱল অসমতেই নহয়, সমগ্ৰ দেশতে প্ৰশংসা লাভ কৰিছে।
৩৩ বছৰৰ নিৰৱ সেৱা
টেপচালিবাম গাঁও আজিও বহু লোকৰ ওচৰত “ধনেশ গাঁও” নামেৰে পৰিচিত। এই নামৰ আঁৰত আছে ভাৰত বৰাৰ অদম্য প্ৰচেষ্টা। বিশেষকৈ আহত ধনেশ (Hornbill) চৰাইক চিকিৎসা কৰি পুনৰ প্ৰকৃতিৰ মাজলৈ উভতাই দিয়াৰ বাবে গাঁওখন এই বিশেষ পৰিচয় লাভ কৰিছে।তেওঁৰ চিকিৎসা লাভ কৰা প্ৰাণীৰ তালিকা যথেষ্ট দীঘল। ধনেশ, শগুণ, হাড়গিলা, বান্দৰ, বিভিন্ন প্ৰজাতিৰ চৰাইৰ লগতে বহু বনজীৱই তেওঁৰ যত্নত সুস্থ হৈ পুনৰ প্ৰকৃতিৰ বুকুলৈ ঘূৰি গৈছে।
ঘৰেই বনজীৱ উদ্ধাৰ কেন্দ্ৰ
আজি ভাৰত বৰাৰ ঘৰখনেই বন বিভাগ আৰু স্থানীয় লোকসকলৰ বাবে এক ভৰসাস্থল। যেতিয়াই কোনো আহত চৰাই বা বন্যপ্ৰাণী উদ্ধাৰ হয়, বহু সময়ত বন বিভাগৰ কৰ্মচাৰী বা স্থানীয় ৰাইজে সেই জীৱবোৰক তেওঁৰ ঘৰলৈ লৈ আহে। কেতিয়াবা তেওঁ নিজেই ঘটনাস্থলীত উপস্থিত হৈ উদ্ধাৰ অভিযানতো অংশগ্ৰহণ কৰে।
কৃত্ৰিম ভৰি তৈয়াৰ কৰি বচালে হাড়গিলা
ভাৰত বৰাৰ জীৱনৰ অন্যতম উল্লেখযোগ্য কৃতিত্ব হৈছে আহত হাড়গিলা (Greater Adjutant Stork) চৰাইক বচোৱাৰ ঘটনা। তিনিটা হাড়গিলাই দুৰ্ঘটনাত ভৰি হেৰুৱাইছিল। বহুতে সিহঁতৰ বাচি থকাৰ আশা এৰি দিছিল। কিন্তু ভাৰত বৰাই নিজ হাতে কৃত্ৰিম ভৰি তৈয়াৰ কৰি সেই চৰাইক নতুনকৈ চলাফুৰা কৰাৰ সুযোগ কৰি দিয়ে। পৰৱৰ্তী সময়ত সুস্থ হৈ সেই চৰাইবোৰ পুনৰ প্ৰকৃতিৰ মাজলৈ উভতি যায়। এই অসাধাৰণ প্ৰচেষ্টাই তেওঁৰ দক্ষতা, ধৈৰ্য আৰু বন্যপ্ৰাণীৰ প্ৰতি থকা গভীৰ মমত্ববোধৰ এক উজ্জ্বল উদাহৰণ।
পৰিয়ালৰো আছে সমান অৱদান
এই দীৰ্ঘ যাত্ৰাত ভাৰত বৰা অকলে নাই। তেওঁৰ কন্যা আৰু কেইবাজনো যুৱ স্বেচ্ছাসেৱকে এই কামত নিয়মীয়াকৈ সহায় কৰি আহিছে। পৰিয়ালৰ সমৰ্থনেই তেওঁক এই সেৱা অব্যাহত ৰাখিবলৈ শক্তি যোগাইছে।তেওঁৰ ভাষাত, আহত চৰাই আৰু জীৱ-জন্তুৰ সৈতে সময় কটালে তেওঁ আৰু তেওঁৰ পৰিয়ালৰ মনত এক অনন্য শান্তি আহে। এই কামেই তেওঁলোকৰ জীৱনৰ আনন্দ।
সমাজলৈ এক প্ৰেৰণাদায়ক বাৰ্তা
আজিৰ সময়ত য'ত বহুতে নিজৰ স্বাৰ্থকেই অগ্ৰাধিকাৰ দিয়ে, তেনে সময়তে ভাৰত বৰাই দেখুৱাইছে যে মানৱতা কেৱল মানুহৰ বাবেই সীমাবদ্ধ নহয়। বাকশক্তিহীন জীৱ-জন্তুৰ প্ৰতিও সমান দায়িত্ব আৰু মৰম থাকিব লাগে।তেওঁৰ ৩৩ বছৰৰ এই নীৰৱ সংগ্ৰাম কেৱল বন্যপ্ৰাণী সংৰক্ষণৰ উদাহৰণ নহয়, ই সমগ্ৰ সমাজৰ বাবে এক অনুপ্ৰেৰণাৰ কাহিনী। যদি এনে মানুহ সমাজত অধিক হয়, তেন্তে কেৱল বনজীৱই নহয়, প্ৰকৃতিও অধিক সুৰক্ষিত হ'ব।
Disclaimer: The opinions expressed in this article are those of the author's. They do not purport to reflect the opinions or views of The Critical Script or its editor.
Newsletter!!!
Subscribe to our weekly Newsletter and stay tuned.















Related Comments