১৯৫৫ চনত মুক্তি পোৱা আৰু কিংবদন্তি ফণী শৰ্মাই পৰিচালক কৰা পিয়লি ফুকনে অসমীয়া চিনেমাৰ ইতিহাসত এক বিশেষ স্থান দখল কৰিছিল। ৰাষ্ট্ৰপতিৰ সন্মানীয় ৰূপৰ পদক লাভ কৰি ৰাষ্ট্ৰীয় মঞ্চত অসমীয়া চলচ্চিত্ৰৰ বাট মুকলি কৰি ৰাষ্ট্ৰীয় স্বীকৃতি লাভ কৰা প্ৰথমখন অসমীয়া ছবি হিচাপে পৰিগণিত হয়।ব্ৰিটিছ শাসনৰ বিৰুদ্ধে বিদ্ৰোহ কৰা অসমৰ স্বাধীনতা সংগ্ৰামী পিয়লি ফুকনৰ জীৱন আৰু তেওঁৰ দেশপ্ৰেমৰ ওপৰত ছবিখন আধাৰিত।

ইয়াণ্ডাবু সন্ধিৰ পিছত ব্ৰিটিছ ঔপনিৱেশিক শাসনৰ বিৰোধিতা কৰা অসমৰ স্বাধীনতা সংগ্ৰামী পিয়লি ফুকনৰ প্ৰেৰণাদায়ক কাহিনীৰে নিৰ্মিত এই ছবিখন। শাৰীৰিকভাৱে অক্ষম হৈও তেওঁ নিৰ্ভয়ে জনসাধাৰণক সংগঠিত কৰি ব্ৰিটিছৰ বিৰুদ্ধে সশস্ত্ৰ বিদ্ৰোহৰ পৰিকল্পনা কৰি সাহস আৰু প্ৰতিৰোধৰ প্ৰতীক হৈ পৰিল। ১৮৩০ চনৰ ২৬ জুলাইত তেওঁক ফাঁচী দিয়াত তেওঁৰ সংগ্ৰামৰ শিখৰত উপনীত হয়।

ফণী শৰ্মাই ছবিখন পৰিচালনা কৰাই নহয় মুখ্য চৰিত্ৰতো অভিনয় কৰিছিল। অভিনেতা-অভিনেত্ৰীসকলৰ ভিতৰত আছিল চন্দ্ৰধৰ গোস্বামী, ইভা আচাও, আৰু দুৰ্গা গোস্বামী। ছবিখনৰ সংগীত ৰচনা কৰিছিল ভূপেন হাজৰিকাই। 

ব্ৰিটিছৰ বিৰুদ্ধে সজোৰে প্ৰতিবাদ সাব্যস্ত কৰা ব্যক্তিসকলৰ ভিতৰত পিয়লী ফুকন আছিল অন্যতম। ১৮৩০ চনত ব্ৰিটিছে তেওঁৰ কণ্ঠৰোধ কৰিবলৈ তেওঁৰ বিৰুদ্ধে গোচৰ মোকৰ্দমা কৰে আৰু মোকৰ্দমাত তেওঁৰ ফাঁচীৰ সপক্ষে ৰায়দান দিয়া হয়। ব্ৰিটিছৰ বিৰুদ্ধে চক্ৰান্ত ৰচনা কৰাৰ অপৰাধত তেওঁক দোষী সাব্যস্ত কৰা হৈছিল। 

পিয়লি ফুকন এখন ঐতিহাসিক ছবিতকৈও অধিক দেশপ্ৰেম, ত্যাগ, আৰু স্থিতিস্থাপকতাৰ মনোভাৱপূৰ্ণ এখন ছবি।