নলিনী কান্ত বৰুৱা আছিল তেজপুৰৰ এগৰাকী আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় খ্যাতিসম্পন্ন অসমীয়া আলোকচিত্ৰ শিল্পী তথা প্ৰকৃতিপ্ৰেমী। ১৯৫০ চনৰ পৰা আলোকচিত্ৰৰ জৰিয়তে অসমৰ প্ৰকৃতি, সংস্কৃতি আৰু জনজীৱনক বিশ্বদৰবাৰত তুলি ধৰা এইগৰাকী বিশিষ্ট শিল্পীয়ে অসম চৰকাৰৰ সন্মানীয় বিষ্ণুপ্ৰসাদ ৰাভা বঁটা লাভ কৰিছিল।১৯৩১ বৰ্ষৰ ২২ এপ্ৰিলত জন্ম হোৱা বৰুৱাৰ সৃষ্টিশীল যাত্ৰা প্ৰায় আঠ বছৰ ধৰি বিস্তৃত। সেই সময়ত যেতিয়া ফটোগ্ৰাফী প্ৰধানকৈ নথিপত্ৰতে সীমিত আছিল, তেতিয়াই তেওঁ কেমেৰাক অনুভূতি, দাৰ্শনিকতা আৰু প্ৰতিবাদৰ এক মাধ্যম হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰিছিল। “শ্বাটাৰ গুৰু” হিচাপে জনাজাত, তেওঁ অসমত কাহিনী ক'বলৈ এক নতুন দিশ বিচাৰি উলিয়াইছিল। এয়া কাম এক সাহসী, অন্তৰ্দৃষ্টিপূর্ণ আৰু সেই সময়ৰ কোনো নভবা কাম আছিল।

বৰুৱা ভাৰতৰ আৰম্ভণিৰ ফটোগ্ৰাফাৰসকলৰ ভিতৰত এজন আৰু সম্ভৱত উত্তৰ-পূবৰ প্ৰথমজন, যিয়ে সাৰ্বজনীন আৰু শিল্পমূলক পৰিপ্ৰেক্ষিতত নগ্ন ফটোগ্ৰাফীৰ প্ৰয়োগ কৰিছিল। তেওঁ টেবু আৰু কঠোৰ নৈতিক মানকসমূহক প্ৰত্যাহ্বান জনাই, সৌন্দৰ্য্য, মানৱ শৰীৰ আৰু কলাৰ স্বাধীনতা সম্পৰ্কে নতুন আলচনা আৰম্ভ কৰিছিল। তেওঁৰ এটা নগ্ন ফটোৰ মুখ্যধাৰাৰ বাতৰি কাকত প্ৰকাশ ভাৰতীয় দৃশ্য সংস্কৃতিৰ এক বিপ্লৱী মুহূৰ্ত আছিল।

তেওঁৰ লেন্সে ইতিহাসো প্ৰতিবিম্বিত কৰিছিল। ভাৰত-চীন যুদ্ধকালৰ সৈন্যৰ দৃষ্টান্তমূলক ফটোবোৰৰ পৰা লৈ ৰাজনৈতিক আৰু সামাজিকভাৱে প্ৰেৰিত ৰচনা পৰ্যন্ত, বৰুৱাই দুৰ্বলতা, সংগ্ৰাম আৰু নিস্তব্ধ সহিষ্ণুতাৰ মুহূৰ্তসমূহ কেমেৰাত বন্দী কৰিছিল।অসমৰ সাংস্কৃতিক জীৱনলৈ গভীৰভাৱে সংযুক্ত, তেওঁ বিষ্ণু প্ৰসাদ ৰাভা, ভূপেন হাজৰিকা আৰু হোমেন বৰগোহাঞিৰ দৰে আইকনছৰ সৈতে ঘনিষ্ঠ সম্পৰ্ক গঢ়িছিল। এই সম্পৰ্কবোৰ তেওঁৰ কেইবাটাও প্ৰভাৱশালী portraitত প্ৰতিফলিত হৈছে।

“The Symbol”, “Naked Touch”, “Missing Bihu Dance”, “Mother’s Love”, আৰু “Life Together” যেনে সৃষ্টি কৰ্মই তেওঁৰ দূৰদৰ্শিতা আৰু দৃষ্টিভংগীৰ স্থায়ী প্ৰমাণ,য'ত কলা সত্যৰ সৈতে মিলিত হৈছিল, আৰু সাহস কৰুণাৰ সৈতে।নলিনী কান্ত বৰুৱাৰ ৯৫ বছৰ বয়সত তেজপুৰত মৃত্যু হয়। তেওঁ এগৰাকী এনে ধাৰা এৰি গৈছে, যি আহি থকা প্ৰজন্মৰ ফটোগ্ৰাফাৰ আৰু শিল্পীসকলক অনুপ্ৰেৰণা যোগাই থাকিব।