ভাৰতৰ ইতিহাসলৈ উভতি চালে আমি স্বাধীনতাৰ বাবে যুঁজ দিয়াসকলৰ অসংখ্য নাম পাওঁ। আমাৰ দেশ ৰক্ষা কৰি নিজৰ প্ৰাণ দিয়াসকলৰ কথা ভাবিলে মাত্ৰ কেইজনমানহে মনলৈ আহে, কিয়নো বাকীসকলৰ কোনো সঠিক নথিপত্ৰ বা তথ্য নাই। কিন্তু আপুনি জানেনে যে উত্তৰ-পূব ভাৰততো বহুতো এনে নায়ক আছে, যাৰ কাহিনী বিশ্বই শুনা প্ৰয়োজন? যশৱন্ত সিং ৰাৱট আছিল তেনে এজন মাটিৰ পুত্ৰ, যিয়ে অৰুণাচল প্ৰদেশৰ এটা অংশ (যিটো তেওঁৰ মাতৃভূমিৰ অংশ আছিল) চীনৰ অংশ হোৱাৰ পৰা বচাবলৈ প্ৰাণ আহুতি দিবলৈ এক মুহূৰ্তৰ বাবেও কুণ্ঠাবোধ নকৰিলে।

১৯৪১ চনৰ ১৯ আগষ্টত উত্তৰাখণ্ডৰ বাৰ্য়ুন গাঁৱত শ্ৰী গুমান সিং ৰাৱটৰ পুত্ৰ ৰাইফলমেন যশৱন্ত সিং ৰাৱটৰ জন্ম হৈছিল। স্কুলীয়া দিনত তেওঁ এন চি চিৰ কাৰ্যসূচীত সক্ৰিয়ভাৱে অংশগ্ৰহণ কৰিছিল, কিয়নো তেওঁৰ ভাৰতীয় সেনাবাহিনীত যোগদান কৰি মাতৃভূমিৰ সেৱা কৰাৰ প্ৰবল ইচ্ছা আছিল। ১৯ বছৰ বয়সত ১৯৬০ চনৰ ১৯ আগষ্টত তেওঁক ৪ৰ্থ গড়োৱাল ৰাইফলছ গড়ৱাল ৰাইফলছ ৰেজিমেণ্টত নিযুক্তি দিয়া হয়।

১৯৬২ চনত অক্টোবৰ মাহত চীনা সেনাই লাডাখ আক্ৰমণ কৰাৰ পিছত আৰু উত্তৰ-পূব অঞ্চলৰ মেকমোহন লাইন পাৰ হৈ ভাৰত-চীন যুদ্ধ আৰম্ভ হয়। তেতিয়াই ভাৰতীয় সেনাৰ বিভিন্ন অভিযানত বহু যুদ্ধত জয়ী হোৱা বীৰত্বৰ বাবে পৰিচিত বিখ্যাত গড়ৱাল ৰাইফলছ ৰেজিমেণ্টৰ কাম আহিল। অৰুণাচল প্ৰদেশত টাক্সিং-লাইমেকিং, মেচুকা/মানিগং-টাটো, গেলিং-টুটিং, কিবিথু-ৱালং কুঠাৰ, আৰু টাৱাং-বমডিলা-ৰূপা অঞ্চলত এই যুদ্ধ সংঘটিত হয়। ইয়াৰে অন্যতম স্মৰণীয় যুদ্ধ আছিল টাৱাঙৰ নুৰানাং যুদ্ধ, য’ত ৰাইফলমেন যশৱন্ত সিং ৰাৱটক গড়ৱাল ৰাইফলছ ৰেজিমেণ্টৰ সৈতে নিয়োগ কৰা হৈছিল।

টাৱাঙৰ নুৰানাং অঞ্চলত চীনা সেনাই কেইবাবাৰো সেই অঞ্চল আক্ৰমণৰ চেষ্টা চলাইছিল। কিন্তু প্ৰতিবাৰেই তেওঁলোকক পিছলৈ ঠেলি দিছিল গড়োৱাল ৰেজিমেণ্টৰ সৈন্যই। এনে এক আক্ৰমণত চীনাসকলে ৰেজিমেণ্টটোক এম এম জিৰে আক্ৰমণ কৰিছিল, যাৰ ফলত তেওঁলোকে প্ৰতিশোধ ল’বলৈ অতি কঠিন হয় পৰিছিল। অৱশ্যে ৰাইফলমেন যশৱন্ত সিং আৰু তেওঁৰ সহযোগীসকলে এম এম জি থকা চীনা বাংকাৰটোৰ ফালে খোজ কাঢ়ি গৈ বাংকাৰটোত গ্ৰেনেড নিক্ষেপ কৰি কেইবাজনো চীনা জোৱান নিহত কৰি এম এম জি দখল কৰে। কিন্তু যেতিয়া তেওঁলোকে এম এম জি লৈ নিজৰ বাংকাৰলৈ উভতি আহি আছিল, তেতিয়া শত্ৰুৱে তেওঁলোকৰ ওপৰত গুলীচালনা কৰিছিল আৰু তেওঁলোক নিৰ্মমভাৱে আহত হৈছিল।

অৱশেষত চীনা সেনাই অধিক শক্তিবৰ্ধক বাহিনী লৈ আহি তিনিফালৰ পৰা ভাৰতীয় সেনাক আক্ৰমণ কৰে। গড়োৱাল ৰেজিমেণ্টক নুৰানাং যুদ্ধৰ পৰা সৈন্যক প্ৰত্যাহাৰ কৰাৰ বাহিৰে আন উপায় দিয়া নহ’ল। সেই সময়ত ২১ বছৰীয়া ৰাইফলমেন যশৱন্ত সিং ৰাৱাটে যুদ্ধক্ষেত্ৰ এৰি যাবলৈ অস্বীকাৰ কৰি অকলে তাতেই থাকি চীনা সেনাৰ বিৰুদ্ধে প্ৰতিশোধ ল’লে। অকল তেওঁয়েই এটা পোষ্টৰ পৰা আন এটা পোষ্টলৈ সঘনাই অহা যোৱা কৰি আছিল, অবিৰতভাৱে নিজৰ স্থান সলনি কৰি আছিল। এনে কৰি শত্ৰুক বিভ্ৰান্তত পেলাই দিছিল আৰু এই যুদ্ধঘণ্টাৰ পিছত ঘণ্টা ধৰি চলি থাকিল।  স্থানীয় ৰাইজৰ মতে, যশৱন্তই স্থানীয় দুগৰাকী মনপা ছোৱালী নুৰা আৰু ছেলাৰ পৰা সহায় লৈ সমগ্ৰ অঞ্চলটোত অস্ত্ৰ-শস্ত্ৰ স্থাপন কৰিবলৈ সক্ষম হয়।

ৰাইফলমেন যশৱন্ত সিং ৰাৱটে নুৰা আৰু ছেলাৰ সহায়ত বহুদিন চীনা সেনাক অকলে ধৰি ৰাখিছিল যদিও শেষত চীনৰ সেনাই উপলব্ধি কৰিছিল যে কোনো বেটেলিয়ন নাই, মাত্ৰ এজন সৈনিক আৰু দুগৰাকী ছোৱালীহে আছে। বাংকাৰৰ ফালে আগবাঢ়ি গৈ গ্ৰেনেডেৰে চেলাক হত্যা কৰি নুৰাক বন্দী কৰিলে। এই কথা চাই যশৱন্তই অনুভৱ কৰিলে যে তেওঁ আৰু শত্ৰুৰ সৈন্যক অকলে ধৰি ৰাখিব নোৱাৰে আৰু চীনে তেওঁক বন্দী কৰিবলৈ নিদি নিজৰ গুলীৰে নিজকে হত্যা কৰিলে।ৰাইফলমেন যশৱন্ত সিং ৰাৱট শ্বহীদ হ’ল যদিও তেওঁৰ বীৰত্বই চীনা সৈন্যক নিস্তব্ধ কৰি পেলাই বীৰত্বৰ পৰিচয় দিছিল। তেওঁৰ ব্যতিক্ৰমী বীৰত্বৰ বাবে মহাবীৰ চক্ৰ আৰু ৰেজিমেণ্টক ১৯৬২ চনৰ চীন-ভাৰত যুদ্ধত সেনাবাহিনীৰ এটা ইউনিটক প্ৰদান কৰা একমাত্ৰ যুদ্ধ সন্মান নুৰানাং বঁটা প্ৰদান কৰা হয়।

যশৱন্ত সিং ৰাৱটক চীনা সেনাৰ সৈতে যুঁজ দিয়া পদটোত এটা স্মৃতিসৌধেৰেও সন্মানিত কৰা হয়, যিটোও বৰ্তমান যশৱন্ত গড় যুদ্ধ স্মাৰক নামেৰে পৰিচিত পৰ্যটনস্থলীলৈ পৰিণত হৈছে। তেওঁ সঁচাকৈয়ে অৰুণাচল প্ৰদেশৰ উত্তৰ-পূবৰ এজন বীৰ আৰু দেশৰ গৌৰৱ।